...ทานตะวัน ผู้หลงรักดวงตะวัน...

 

เธอคิดว่าดวงตะวันหลงรักเธอ

จึงลอยอยู่ตรงหน้าเธอทุกครั้ง

ไม่ว่าเธอจะหันไปทางไหน

 

แต่แล้วเธอก็พบว่าทานตะวันทุกดอก

ต่างก็หันหน้าไปทางเดียวกับเธอเสมอ

 

เธอคิดว่าเธอพิเศษกว่าใคร

หากเธอเบือนหน้าไปคนละทางกับทานตะวันดอกอื่น

ดวงตะวันต้องคล้อยตามเธอมาแน่

 

เธอพิสูจน์โดยการหันหน้าไปทางทิศเหนือ

ที่นั่นเธอมองไม่เห็นดวงตะวัน

 

ดวงตะวันยังคงลอยเด่น

ท่ามกลางทานตะวันดอกอื่นทางทิศตะวันออก

 

เธอเสียใจที่รู้ว่า

ดวงตะวันไม่ได้คล้อยตามเธอ

เป็นเธอเองต่างหาก

ที่คล้อยตามดวงตะวัน... 

 

...ไม้ขีดไฟ ผู้สละได้แม้แต่ชีวิตเพื่อพิสูจน์รักแท้...

เขาพยายามทำตัวเลียนแบบดวงตะวัน

หวังให้ทานตะวันหันมอง

แต่เธอกลับเมินเฉย

 

เขาเชื่อว่าหากเธอรู้ว่าเขายอมตายเพื่อเธอได้

เธอคงเหลียวแลเขาบ้าง

 

เขาพิสูจน์โดยการไปยืนทางทิศเหนือ

แล้วจุดไฟเผาตัวเอง

 

ได้ผล...เธอหันมา

 

เขาเห็นใบหน้าหมองเศร้าของเธอ

เขาคิดว่าเธอคงเสียใจ

ที่เขากำลังจะจากไป

 

เขาเชื่อว่าวินาทีนั้น...

เธอคงมองเห็นถึงรักแท้ที่เขามี

 

เขาจึงโบกมือและยิ้มอย่างมีความสุข

ก่อนจะมอดไหม้

และจากไปตลอดกาล...

 

ศุกร์ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ไปรษณียบัตรสีน้ำขนาดกว้าง ๑๐๕ ม.ม. ยาว ๑๔๘ ม.ม.
จากเพลงไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน แต่งโดย ประภาส ชลศรานนท์