๑. เมืองสีเทา...

ท้องฟ้าและก้อนเมฆสีเทา

สายรุ้งและตึกสีเทา...

ต้นไม้และดอกไม้สีเทา

ผู้คนสีเทา...

ทั้งหมดคือส่วนหนึ่งของเมืองสีเทา...

 

๒. ทางรถไฟสีเทา... 

 

ชานเมืองสีเทา

ทางรถไฟสีเทาทอดยาว

พาดผ่านเนินสีเทา

 

...ที่ลิบตา...

ขบวนรถไฟสีเทาสงบนิ่ง

มันชำรุดมานานแล้ว...

 

นานจนใครๆต่างก็ลืมไปแล้วว่า

สุดสายปลายทาง...

รถไฟเคยนำพาไปสู่ที่ใด...

 

มีเพียงเสียงร่ำลือ

ปลายทางรถไฟ...

 

เมืองแห่งสีสันเจิดจ้าอยู่ที่นั่น...

 

แต่มันก็ไม่สำคัญอีกแล้ว

ในเมื่อ...รถไฟชำรุดมาเนิ่นนาน...

นานจนผู้คนพากันลืมเลือน...

 

...ลืมเลือน...

...เมืองแห่งสีสัน...

 

เสาร์ ๑๙ เมษายน ๒๕๕๑