2010/Oct/04

 

...คนธรรมดาปรารถนาจะเป็นคนพิเศษ...

 

 

วิงวอนนางฟ้า

ฉันขอเพียง เป็นคนธรรมดา

   
คนธรรมดา...

สุขกับสิ่งปรารถนาเพียงบางสิ่ง

 

 

ปรารถนา...

 

ดวงตาได้มองเห็นความงาม

ดวงใจได้สัมผัสความรัก

สองมือได้โอบกอดความหวัง

และสองเท้าได้ก้าวเดิน

 

ฉันร่ำร้องถึงสิ่งปรารถนา

โดยหลงลืมความเป็นจริงที่แสนเจ็บปวด

 

สิ่งปรารถนาของฉันอาจมากเกินไป

บางทีฉันก็ไม่ควรนึกคิดสิ่งใด

 
 เพราะหลงลืมไป...
 
ว่าฉันไม่มีความนึกคิด

 

และหลงลืมไป
 
ว่าฉันไม่เคยมีชีวิต...

 

 
 
 
 ....และโลกใบนี้ไม่มีนางฟ้า...
 
 
 
 

จันทร์ ๔ ตุลาคม ๒๕๕๓
สีน้ำบนกระดาษ ๓๐๐ แกรม
ขนาด ๒๔x๓๒ ซ.ม.