2010/Jun/23

 

เคยได้ยินไหม

เรื่องราวของสวนดอกไม้ ณ ทางแยก

ที่เปี่ยมไปด้วยกำลังใจและความหวังดี

 

เคยได้ยินไหม

ว่าใครบางคนเฝ้ารอคอยอยู่ที่นั่น

 

เคยได้ยินไหม...

 

........................................

 

 

เธอ...

 

เดินจากเขาไปตามความเชื่อของเธอ

มันเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก

เป็นการตัดสินใจบนความไม่มั่นคงของหัวใจ

เป็นการตัดสินใจที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา

 

 

เขา...

 

อวยพรให้เธอสมหวัง

ในเส้นทางที่ปรารถนา

แม้ว่าในปรารถนานั้น

จะปราศจากเขาเดินเคียงร่วมทาง

 

 

เขาหยุดยืนส่งเธอที่ทางแยก

ทางแยกที่รกร้างและว่างเปล่า

 

เขาเฝ้ามองและรอคอย

รอคอยวันที่เธอจะไปถึงปลายทาง

ปลายทางที่อยู่ไกลลิบตา

ปลายทางที่เธอปรารถนาสุดหัวใจ 

 

เธอบอกว่า

ระหว่างทางของเธออาจยาวนาน

การรอคอยจะทำให้ชีวิตเขาว่างเปล่า

ดั่งเช่นทางแยกที่รกร้าง

 

เขาบอกกับเธอ

ถึงทางแยกจะรกร้างและว่างเปล่า

แต่ระหว่างทางที่ยาวไกลของเธอ

ชีวิตเขาจะไม่ว่างเปล่า

 

" ไม่มีวันเวลาที่แน่นอน ไม่มีคำสัญญาที่มั่นคง

แต่ขอเธอจงมั่นใจ ว่าฉันจะอยู่ที่นี่...ณ ที่แห่งนี้

พร้อมกับกำลังใจและความหวังดี ไม่เสื่อมคลาย " 

 

เธอโบกมือลา

และเดินจากไป

พร้อมหยาดน้ำตา

 

ทิ้งเขาไว้เพียงลำพัง

ณ ทางแยกที่ว่างเปล่า

แต่มันจะไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป

 

เขา...

 

 

เริ่มลงมือปลูกดอกไม้

 

จากหนึ่งดอกไม้ เป็นหลายดอกไม้

จากหลายดอกไม้ เป็นสวนดอกไม้

เป็นสวนดอกไม้ที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา

 

เธอ...

 

 

ทุกคราวท้อเธอจะหันกลับมา

ที่ทางแยกเธอมองเห็นรอยยิ้มของเขา

พร้อมดอกไม้แห่งกำลังใจและความหวังดี...

เป็นเช่นนั้นเสมอ

 

ยิ่งนานวัน...

เธอยิ่งเดินไกลออกไป... ไกลออกไป...

จนแม้หันกลับมาเพ่งมองก็ไม่อาจมองเห็นเขา

 

แต่สิ่งที่เธอเห็น

คือสีสันของสวนดอกไม้ที่บานสะพรั่ง

เป็นแรงใจให้เธอก้าวเดินต่อไป

ครั้งแล้วครั้งเล่า

 

จากหนึ่งดอกไม้ เป็นหลายดอกไม้

จากหลายดอกไม้ เป็นสวนดอกไม้

จากหนึ่งวัน เป็นหนึ่งเดือน

จากหนึ่งเดือน สู่หนึ่งปีและหลายปี

 

 

 

ไม่มีใครรู้ว่าเธอเดินไปถึงปลายทางดังปรารถนาหรือไม่

ไม่มีใครรู้ว่าเขายังคงเพียรปลูกดอกไม้ ณ ทางแยกอยู่ไหม

 

 

บ้างก็ว่าเธอเดินไปจนสุดทางตามปรารถนาในหัวใจ

ส่วนเขาเลิกรอคอยและลาจากสวนดอกไม้แห่งนั้นไปแล้ว

 

บ้างก็ว่าเขายังคงอยู่ที่นั่น

เฝ้าปลูกดอกไม้ดอกแล้วดอกเล่าอย่างมิรู้เหน็ดเหนื่อย

 

บ้างก็ว่าเธอเดินย้อนกลับมาที่ทางแยก

และคนทั้งคู่ก็ช่วยกันดูแลสวนดอกไม้ด้วยความสุขที่พอดี

 

 

ในความเป็นจริง

ไม่มีใครรู้ข่าวคราวของคนทั้งคู่

มีเพียงสวนดอกไม้

ซึ่งเปี่ยมไปด้วยกำลังใจและความหวังดี

 

สวน...ที่ดอกไม้บานสะพรั่ง

แทนคำบอกเล่าถึงเรื่องราวของเขาและเธอ

 

 

สวนดอกไม้ ณ ทางแยกแห่งนั้น

 

 

 

 


พุธ ๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๓
สีน้ำบนกระดาษ ๑๑๐ ปอนด์
ขนาด ๒๓x๖๑ ซ.ม.