...Question and Answer...
" เด็กน้อยเอย โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร "
ตั้งแต่เมื่อไรหนอ...
ที่ฉันรับรู้ว่าจันทร์เสี้ยวในคืนดาวสวย
ไม่ได้เว้าแหว่งอย่างที่คิด
ตั้งแต่เมื่อไรหนอ...
ที่ฉันเริ่มเรียนรู้ว่าปุยเมฆขาว
ไม่ใช่ที่วิ่งเล่นของเด็ก ๆ อีกต่อไป
ตั้งแต่เมื่อไรหนอ...
ที่ฉันต้องยอมรับว่าสายรุ้งงามไม่ใช่สะพานสวย
ที่จะใช้เดินข้ามขอบฟ้าไกล
หนึ่งคำถามที่พอจดจำได้ในวัยนั้น
" เด็กน้อยเอย โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร "
ฉันอาจเคยตอบคำถามนั้นอย่างอ้อมแอ้ม
ด้วยสิ่งที่คิดฝันมากมาย
ในวันนี้...หากย้อนกลับไปได้
ฉันคงตอบคำถามนั้นได้อย่างเต็มเสียง
" โตขึ้นฉันอยากเป็นเด็กอย่างนี้ตลอดไป "




เสาร์ ๑๐ เมษายน ๒๕๕๓
สีน้ำบนกระดาษ ๑๔๐ ปอนด์
ขนาด ๒๔x๓๒ ซ.ม.x๔