ไปรษณียบัตรใบแล้วใบเล่า

บอกเล่าเรื่องราวที่พบพานและพ้นผ่านในวันนี้

เพื่อส่งถึงเธอ เขาและใครต่อใคร

ในวันพรุ่งนี้

ตู้ไปรษณีย์สีแดงจ๋า

ขอได้ไหม

ฉันจะบอกเล่าเรื่องราวในวันนี้

เพื่อส่งถึงฉันคนเมื่อวาน

ฉันคนที่กำลังสับสนและสงสัย

ถึงเรื่องราวในวันถัดไป

ฉันจะบอกกับเธอว่า

วันนี้ที่เธอสงสัย

ฉันสบายดี

มันอาจไม่ราบรื่นแต่ก็ไม่ยากเย็น

แน่นอนว่า

ไม่มีฉันในวันพรุ่งนี้ส่งไปรษณียบัตร

มาบอกเล่าเรื่องราวในวันถัดไป

แต่ฉันก็ไม่คิดสงสัยแล้ว

ว่ามันจะเป็นอย่างไร

หากไปรษณียบัตรใบนี้ส่งถึงมือเธอ

ที่ตรงนี้ ข้างตู้ไปรษณีย์สีแดง

ฉันทิ้งจักรยานไว้คันหนึ่ง

อย่าถามว่ามันจะเป็นอย่างไรในวันถัดไป

อย่าสงสัยว่าในวันต่อไปฉันจะอยู่ที่ไหน

เมื่อเธอมาถึงที่นี่

พบตู้ไปรษณีย์สีแดงและจักรยานคันนี้

เธอจะรู้เองว่าควรทำอย่างไร

และอย่าลืมบอกเล่าเรื่องราวในวันนี้ของเธอ

ส่งถึงฉันในวันพรุ่งนี้

บางทีฉันในวันพรุ่งนี้อาจหลงลืมบางอย่าง

บางอย่างที่ทำให้ฉันเปลี่ยนไป

หากเป็นไปได้...

เรื่องราวของเธอในวันนี้จะช่วยย้ำเตือน

ให้ฉันยังเป็นฉันคนเมื่อวาน

และนั่นเป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง

คิดถึงเธอในวันวานเสมอ

หากมีโอกาสวันหนึ่งเราคงได้พบกัน

สวัสดี

" ฉันเอง "

เสาร์ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
สีน้ำบนกระดาษอะไรก็ไม่รู้
ขนาด ๒๘x๓๘ ซ.ม.