เธอฝังเมล็ดแห่งความชอกช้ำ
ลง ณ ที่แห่งนี้
และหล่อเลี้ยงด้วยหยาดน้ำตาที่หลั่งริน
เป็นเช่นนั้นเสมอ
...มาเนิ่นนาน...
ยิ่งน้ำตาเธอรินหลั่ง
กิ่งก้านของความชอกช้ำ
ก็ยิ่งงอกเงยงดงาม
ความชอกช้ำเติบโตขึ้น
ท่ามกลางหยาดน้ำตา
และดวงใจที่แตกสลาย
โดยมิรู้ตัว
ณ ที่แห่งนี้
ความชอกช้ำร้างไร้หนทางโรยรา
ตราบน้ำตาเธอยังรินหลั่ง
หล่อเลี้ยงมันให้งอกงาม
เป็นเช่นนั้นเสมอ
...อีกนานแสนนาน...
อังคาร ๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๒
สีน้ำบนกระดาษ ๓๐๐ แกรม
ขนาด ๒๘x๓๘ ซ.ม.
หวังว่าวันนึง น้ำตาที่รดต้นชอกช้ำไป จะทำให้ต้นชอกช้ำผลิบานเป็นต้นรัก
