หลังฝนโปรย

ทิ้งรอยเปียกปอน

ไว้ประปราย

 

 

เมื่อแสงแรกสาดส่องลงมาจากฟ้าใส

ไม่นานร่องรอยเปียกปอน

จะเริ่มเลือนหาย

เหลือไว้เพียงคราบจาง ๆ ของความทรงจำ

 

 

และเมื่อหวนระลึกถึง

หยาดน้ำอุ่นจากดวงตาจะนำพารอยยิ้ม

กลับมาอีกครั้ง

 

ไม่ว่านาทีนั้นจะเปียกปอน

และเหน็บหนาวสักเพียงไหน

 

 

 

หลังฝนโปรย

ทิ้งรอยเปียกปอน

ไว้ประปราย

 

แต่สุดท้ายมันจะผ่านพ้นไป

พร้อมชะล้างหัวใจที่อ่อนล้า

 

 

ให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

 

 

พุธ ๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๒
สีน้ำบนกระดาษ ๒๐๐ แกรม
ขนาด ๑๙x๒๘ ซ.ม.