เทพธิดาผู้เดียงสา

เฝ้าวอนฟ้า สอนให้โบยบิน

 

" ฉันมีปีก ปีกที่งดงามและบริสุทธิ์

หากแต่มันไม่ได้มีไว้นำพาฉันให้โบยบิน "

 

 

เขาเป็นเพียงคนธรรมดา

เขาไม่ได้มีปีกอย่างเธอ

เขามีเพียงสองเท้าให้ก้าวเดิน

 

" เธอคือเทพธิดาที่มีปีกอันงดงาม

และอยากจะโบยบิน

ซึ่งฉันไม่อาจช่วยอะไรเธอได้เลย "

 

 

" เพียงเธอช่วยสอนฉันบิน... "

 

" หากนั่นคือการเดินฉันย่อมชำนาญ "

 

" ฉันคือเทพธิดา ที่มีปีกอันงดงาม

ฉันคือความดีงามและคือความหวัง

หากฉันไม่อาจโบยบินด้วยปีกของฉัน

โลกคงสิ้นแสงและความหวังคงสูญสิ้นไปจากผู้คน "

 

" ฉันคือคนธรรมดา

ที่มีสองเท้าไว้ก้าวเดินและมีความหวัง

ถึงแม้เธอไม่อาจโบยบิน

ฉันก็จะเดินไปสู่ความหวัง

ด้วยสองเท้าของฉันเอง "

 

 

" เธอคือคนธรรมดา

ที่มีสองเท้าไว้ก้าวเดินและมีความหวัง

หากวันหนึ่งเธอสูญสิ้นความหวัง

เธอจะคิดถึงเทพธิดา ที่จะมอบพรแก่เธอ "

 

" หากวันนั้นมาถึง

ฉันอาจจะคิดถึงเธอ "

 

" หากวันนั้นมาถึง

พรใดกันที่เธอจะเอ่ยขอ "

 

" ฉันอาจจะขอพรให้เทพธิดา ผู้มีปีกอันงดงาม

ถอดปีกและปลดเปลื้องภาระทั้งหมดที่แบกไว้

แล้วฉันจะสอนให้เธอก้าวเดิน "

 

 

" ก้าวเดินไปด้วยกันกับฉัน

อย่างคนธรรมดาด้วยสองเท้าที่มี "

 

 

อังคาร ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๒
สีอะครีลิคบนปกสมุดทำมือผ้าดิบ
ขนาด ๑๑.๕๐x๑๖ ซ.ม.