ชายผู้หวาดกลัว หลบเร้นในเงามืดของผืนผ้าใบ
ที่ถูกแขวนไว้บนผนังเรียบ
เขาเฝ้ามองผู้คนเลยผ่าน คนแล้วคนเล่า...
" ไม่มีใครสนใจ ไม่ว่าจะมีฉันหรือไม่
บางทีความมืดมิดของผืนผ้าใบ
อาจดึงดูดสายตาผู้คนได้ดีกว่า "
เขาเอ่ยแววตาหม่น
" สวัสดีชายผู้หวาดกลัว "
หญิงสาวยืนมองดูเขาอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยคำทักทาย
" ฉันเฝ้ามองเธออยู่นาน เธอผู้เร้นกายในเงามืด
ฉันนึกสงสัย เธอกำลังหวาดกลัวต่อสิ่งใด "
เขาเอ่ยอย่างตื่นเต้น
" เธอพูดกับฉัน...ไม่เพียงแค่หยุดดู
เธอยังพูดกับฉันราวกับว่าฉันจะสามารถโต้ตอบกับเธอได้ "
" นั่นคือสิ่งที่เธอกำลังทำ "
" ฉันคืองานศิลปะบนผนัง
ทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวแห่งยุคสมัย
เมื่อไร้คนสนใจ ฉันจึงไร้ค่า "
" เธอคืองานศิลปะบนผนัง
ที่ถูกฉาบด้วยแสงสว่างเพื่อดึงดูดสายตาผู้คน
แต่เธอกลับซ่อนตัวด้วยความหวาดกลัว
โดยใช้เงามืดเป็นเกราะกำบัง "
" แสงสว่างทำให้ฉันหวาดกลัว
ฉันรู้สึกปลอดภัยและเป็นสุข
เมื่อได้เร้นหายไปในเงามืด "
" เธอว่าเธอหวาดกลัว
แต่ความหวาดกลัวกลับทำให้เธอกล้าหาญ "
" กล้าหาญ? "
" ใช่ เธอคืองานศิลปะบนผนัง
ไม่มีใครในงานศิลปะชิ้นใด
กล้าขยับกายไปจากตำแหน่ง
ที่ผู้สร้างสรรค์บรรจงจัดวางไว้
แม้เพียงน้อย "
" เธอหวาดกลัว เธอจึงกล้าหาญ
ไม่เพียงขยับกายเร้นหายไปในเงามืด
เธอยังพูดคุยกับฉัน
ผู้ซึ่งเอ่ยทักเธออย่างเลื่อนลอย "
" คงไม่มีงานศิลปะชิ้นใด
พูดคุยกับใครก็ตามที่เอ่ยทักทายพวกเขาแน่ๆ "
" ฉันดีใจที่อย่างน้อยครั้งหนึ่งยังได้พูดคุยกับเธอ
ฉันอาจหายไปในความมืดมิดนิรันดร์
และจะไม่มีใครรู้สึกถึงการหายไปของฉัน
เพราะไม่มีใครเคยใส่ใจ
บางทีเขาอาจยืนมองภาพนี้อย่างชื่นชม
โดยคิดว่ามันคือภาพแห่งความมืดมิดมาตั้งแต่แรก "
" เธอว่าไม่มีใครสนใจ
เธอว่าไม่มีใครใส่ใจ "
" อย่างน้อยก็ยังมีฉัน "
" และหากเธอกล่าวโทษผู้คนที่ไม่เคยสนใจเธอ
เธอก็ควรจะกล่าวโทษตัวเอง
ที่ไม่เคยใส่ใจสิ่งรอบข้างเลยเช่นกัน "
" ไม่อย่างนั้น... "
เธอหยุดพูดกลางคัน
" ไม่อย่างนั้น... "
เขาเอ่ยทวนคำ
" ไม่อย่างนั้น
เธอคงรู้จักฉันดีกว่าใคร "
" บางทีฉันควรจะกลับไปอยู่ในที่ของฉันเสียที "
" ยินดีที่ได้พูดคุยกับเธอเช่นกัน "
เธอเอื้อมมือไปสัมผัสมือของเขา
ความอบอุ่นเกิดขึ้นที่ฝ่ามือของคนทั้งคู่
" เธอมีอยู่จริงและฉันเองก็มีอยู่จริง "
หญิงสาวหันหลังและเดินจากไป
ชายผู้หวาดกลัวเงยหน้ามองตามไปยังผนังฝั่งตรงข้าม
กรอบผ้าใบว่างเปล่าที่ฉาบด้วยแสงสว่างถูกแขวนอยู่ที่นั่น
" หากเธอใส่ใจสิ่งรอบข้าง
เธอจะรู้จักฉันดีกว่าใคร "
อังคาร ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๕๒
สีอะครีลิคบนปกสมุดทำมือผ้าดิบ
ขนาด ๑๑.๕๐x๑๖ ซ.ม.
