แม้จะเป็นเพียงแค่เรือกระดาษ

อย่างน้อยมันก็ควรได้สัมผัสน้ำ

อย่างที่นางนวลพึงได้สัมผัสฟ้า

โจนาทาน ลิฟวิงสตัน นางนวล

อาจไม่คิดเพียงแค่ได้โผบินบนท้องฟ้า

เรือกระดาษไม่มีฝูง

มันเดียวดายแต่แรกล่อง

มันลอยเอื่อยไปตามกระแสน้ำ

ไม่มีปีกให้โผบิน ไม่รู้จักการบินสูง

รู้เพียงว่าไม่นานมันจะสูญสิ้น

แต่อย่างน้อยเสี้ยวนาทีที่ได้สัมผัสน้ำ

มันยังรู้ว่ามันคือเรือ

เรือกระดาษลำน้อยที่หาญกล้า

ไม่ต่างจากเรือสินค้าลำใหญ่

โจนาทาน ลิฟวิงสตัน นางนวล

อาจยังโผบินอยู่ที่ไหนสักแห่งบนท้องฟ้า

เพื่อสอนวิถีแห่งการบิน

ให้กับมวลหมู่นางนวลผู้ขลาดเขลา

บินเพื่อบรรลุถึงอิสระเสรีภาพ

บินไปสู่สรวงสวรรค์

เรือกระดาษลำน้อย

ลอยล่องไปตามกระแสน้ำอย่างโดดเดี่ยว

ด้วยความปิติในวิถีแห่งเรือ

ก่อนลับหายไปสู่ความมืดมิดนิรันดร์